Xam (16 jaar) staat in het kleedhokje van het zwembad. Ze hoort gillende meisjes, bonkende jongens, en gaat doen wat ze het liefste doet: zwemmen. Badpak aan, handdoek over haar schouder, maar plots weet ze niet meer hoe het hokje open moet.

Theatergroep Nyxland vertrekt vanuit de persoonlijke verhalen van jongeren en maakt met Een vis kan niet vallen een muzikale voorstelling waarin Xam een vorm van vrijheid laat zien, die ze zichzelf en iedereen toewenst. Vanuit haar badhokje wordt deze diepzeediva overspoeld met Sjengen, orka’s, Disney and all that jazz. Was het op aarde maar zoals diep in de zee waar het niet uitmaakt of je vinnen blauw of oranje zijn, maar je gewoon bestaat.

Dromen van een grenzeloze wereld

Xam droomt de grenzeloze wereld die ze als 4-jarige vanzelfsprekend vond. Ze zwom toen al vastberaden tegen de stroom in, omdat ze haar eigen broek weigerde en de rokjes van haar zus stal. Nu staat ze tegen wil en dank, in een kleedhokje verstrikt in de waarom-vraag van iedereen om haar heen. Xam is een doodnormaal meisje dat van toneel, zingen en musical houdt. Is dat niet genoeg? Of is dat al te veel?